Andere schrijfwijzen Niet te verwarren met: Brand
Een brand.

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • brand
Woordherkomst en -opbouw
  • In de betekenis van ‘vuur’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1240 [1]
enkelvoud meervoud
naamwoord brand branden
verkleinwoord brandje brandjes

Zelfstandig naamwoord

brand m

  1. verbranding met vuur
    • Er is een brand in de school. 
  2. (figuurlijk) iets dat heel warm en schadelijk is
     Ik liep als het ware met een rasp in mijn achterste (chafing noemen ze dat in Amerika) wat verschrikkelijk veel pijn deed, het was alsof ik in brand stond. Zelfs met speciaal chafing-poeder (‘Anti Monkey Butt Powder’) bleef de pijn de hele dag doorzeuren.[2]
Synoniemen
Verwante begrippen
Hyponiemen
Afgeleide begrippen
Uitdrukkingen en gezegden
  • in brand vliegen
  • Dominee brand je bekje ( of befje ) niet
  • In de brand zitten
  • Moord en brand schreeuwen
erg hard/uitbundig schreeuwen
  • Uit de brand zijn
geholpen zijn, problemen opgelost
  • Zo helder (schoon, zuiver) als een (de) brand
Vertalingen

Werkwoord

vervoeging van
branden

brand

  1. eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van branden
    • Ik brand. 
  2. gebiedende wijs van branden
    • Brand! 
  3. (bij inversie) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van branden
    • Brand je? 

Gangbaarheid

99 % van de Nederlanders;
98 % van de Vlamingen.[3]

Meer informatie

Verwijzingen


Noors

Uitspraak

(klemtoonhomogram)

Woordafbreking
  • brand
Woordherkomst en -opbouw
  • [A]: Afkomstig van het Oudnoordse zelfstandige naamwoord brandr
  • [B]: Afkomstig van het Engelse zelfstandige naamwoord brand
Naar frequentie 11016
[A]+[B] enkelvoud meervoud
onbepaald bepaald onbepaald bepaald
nominatief   brand     branden     brander     brandene  
genitief   brands     brandens     branders     brandenes  

Zelfstandig naamwoord

[A]: brand, m

  1. een gesneden post of stok
  2. dwarshout
  3. bonk, vent
  4. een bevreesde, onverschrokken persoon
Schrijfwijzen
Synoniemen
Hyperoniemen

Zelfstandig naamwoord

[B] brand, m

  1. handelsmerk, merk
Synoniemen

Zelfstandig naamwoord

brand

  1. verouderde spelling of vorm van brann
onbepaalde mannelijke vorm nominatief enkelvoud van brand


Nynorsk

Uitspraak
Woordafbreking
  • brand
Woordherkomst en -opbouw
  • Afkomstig van het Oudnoordse zelfstandige naamwoord brandr
  enkelvoud meervoud
onbepaald bepaald onbepaald bepaald
nominatief   brand     branden     brandar     brandane  

Zelfstandig naamwoord

brand, m

  1. een gesneden post of stok
  2. dwarshout
  3. een lange knuppel
  4. bonk, vent
  5. een bevreesde, onverschrokken persoon
Schrijfwijzen
Synoniemen
Hyperoniemen

Zelfstandig naamwoord

brand

  1. verouderde spelling of vorm van brann
onbepaalde mannelijke vorm nominatief enkelvoud van brand


Zweeds

Uitspraak
Woordafbreking
  • brand
Woordherkomst en -opbouw
  • Afkomstig van het Oudnoordse zelfstandige naamwoord brandr (Oudzweeds: brander)
Naar frequentie 4479
  enkelvoud meervoud
onbepaald bepaald onbepaald bepaald
nominatief   brand     branden     bränder     bränderna  
genitief   brands     brandens     bränders     brändernas  

Zelfstandig naamwoord

brand, g

  1. brand
    «Ingen person skadades i samband med branden
    Niemand raakte gewond bij de brand.
  2. (medisch) koudvuur, nat gangreen
Synoniemen
Hyponiemen
Afgeleide begrippen
Verwante begrippen