Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • wijs
Woordherkomst en -opbouw
  • In de betekenis van ‘verstandig’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1201 [1]
  • In de betekenis van ‘manier’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1050 [1]
stellend vergrotend overtreffend
onverbogen wijs wijzer wijst
verbogen wijze wijzere wijste

Bijvoeglijk naamwoord

wijs

  1. van groot inzicht getuigend [2]
Antoniemen
Hyponiemen
Afgeleide begrippen
Verwante begrippen
Vertalingen
enkelvoud meervoud
naamwoord wijs wijzen
verkleinwoord wijsje wijsjes

Zelfstandig naamwoord

wijs m

  1. (muziek) een melodie
  2. (taalkunde) grammaticale categorie waarmee de relatie wordt aangegeven tussen een werkwoord en de werkelijkheid, modus
  3. wijze, manier [3]
Hyponiemen
Uitdrukkingen en gezegden
  • iemand van de wijs brengen
iemand verwarren
Vertalingen

Werkwoord

vervoeging van
wijzen

wijs

  1. eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van wijzen
    • Ik wijs. 
  2. gebiedende wijs van wijzen
    • Wijs! 
  3. (bij inversie) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van wijzen
    • Wijs je? 
     Als ik de volle maan zie sla ik vreemd genoeg altijd een kruis, kus mijn duim en wijs naar de maan als gebaar van dankbaarheid voor de rijke ervaringen in mijn leven en de mensen om mij heen.[4]
Afgeleide begrippen

Gangbaarheid

99 % van de Nederlanders;
100 % van de Vlamingen.[5]

Meer informatie

Verwijzingen