fonetiek

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • fo·ne·tiek
Woordherkomst en -opbouw
  • Leenwoord uit het Duits, in de betekenis van ‘tak van taalwetenschap betreffende spraakklanken’ voor het eerst aangetroffen in 1847 [1]
  • afgeleid van foon met het achtervoegsel -iek [2]
enkelvoud meervoud
naamwoord fonetiek -
verkleinwoord - -

Zelfstandig naamwoord

fonetiek v

  1. (taalkunde) de wetenschap die zich bezig houdt met de bestudering van de fysiologische, fysische en perceptieve aspecten van spraak
    • Binnen de fonetiek is het van groot belang een duidelijke schriftelijke weergave voor spraakklanken te hebben. 
Hyperoniemen
Verwante begrippen
Vertalingen

Gangbaarheid

76 % van de Nederlanders;
84 % van de Vlamingen.[3]

Meer informatie

Verwijzingen