re
Nederlands
Uitspraak
Woordafbreking
- re
Woordherkomst en -opbouw
- In de betekenis van ‘muzieknoot’ voor het eerst aangetroffen in 1479 [1]
- van Middelnederlands re (zie hieronder) [2][3]
enkelvoud | meervoud | |
---|---|---|
naamwoord | re | re's |
verkleinwoord | re'tje | re'tjes |
Zelfstandig naamwoord
Verwante begrippen
Gangbaarheid
- Het woord re staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
- In onderzoek van het Centrum voor Leesonderzoek uit 2013 werd "re" herkend door:
67 % | van de Nederlanders; |
73 % | van de Vlamingen.[4] |
Meer informatie
- Zie Wikipedia voor meer informatie.
Verwijzingen
- ↑ "re" in: Sijs, Nicoline van der, Chronologisch woordenboek. De ouderdom en herkomst van onze woorden en betekenissen, 2e druk, Amsterdam / Antwerpen: Veen, 2002; op website dbnl.org; ISBN 90 204 2045 3
- ↑ Woordenboek der Nederlandsche taal (1864-2001).
- ↑ re op website: Etymologiebank.nl
- ↑ Weblink bron Gearchiveerde versie “Word Prevalence Values” op ugent.be
Italiaans
enkelvoud | meervoud |
---|---|
re | re |
Zelfstandig naamwoord
Uitspraak
- IPA: /re/
Woordafbreking
- re
re m
Verwante begrippen
Zelfstandig naamwoord
Uitspraak
- IPA: /rɛ/
Woordafbreking
- re
re m
Verwante begrippen
Lets
Woordherkomst en -opbouw
- verkorting van redzi, de gebiedende wijs tweede persoon enkelvoud van redzēt "zien"
Tussenwerpsel
re
Synoniemen
Middelnederlands
Woordherkomst en -opbouw
- Eerste lettergreep van Latijn resonare "(weerklinken". maakte in de 11e eeuw een toonladder van van zes diatonisch opvolgende tonen ut, re, mi, fa, sol, la. Voor deze namen nam hij de eerste lettergreep van elke regel in een hymne gewijd aan omdat die op de betreffende toonhoogte wordt gezongen:
Ut queant laxis
resonare fibris,
mira gestorum
famuli tuorum,
solve polluti
labii reatum, Sancte Ioannes.
(Opdat uw dienaren met zachte stem uw wonderdaden laten weerklinken: verlos hun bezoedelde lippen van schuld, Sint Johannes.)[1]
Zelfstandig naamwoord
re