• sig·naal·sterk·te
enkelvoud meervoud
naamwoord signaalsterkte signaalsterkten
verkleinwoord signaalsterktetje signaalsterktetjes

de signaalsterktev

  1. (natuurkunde), (elektronica) de signaalspanning die in een ontvangantenne door het plaatselijke elektromagnetische veld wordt opgewekt. De signaalsterkte wordt uit gedrukt in volt
    • Doordat wordt uitgezonden met een minder krachtige reservezender, is de signaalsterkte nu zo laag dat de ruis duidelijk waarneembaar is.