denotatie

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • de·no·ta·tie
Woordherkomst en -opbouw
enkelvoud meervoud
naamwoord denotatie denotaties
verkleinwoord - -

Zelfstandig naamwoord

denotatie v

  1. aanduiding, omschrijving
  2. (taalkunde) vaste grondbetekenis van een woord of woordgroep in tegenstelling tot eventuele bijbetekenissen, de concrete betekenis van het woord
Antoniemen
Anagrammen
Afgeleide begrippen
Vertalingen

Gangbaarheid

69 % van de Nederlanders;
80 % van de Vlamingen.[2]

Meer informatie

Verwijzingen