bevuilen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • be·vui·len
Woordherkomst en -opbouw
  • Afgeleid van vuil met het voorvoegsel be- en met het achtervoegsel -en
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
bevuilen
bevuilde
bevuild
zwak -d volledig

Werkwoord

bevuilen

  1. overgankelijk vuil maken; verontreinigen
    • Hij bevuilde van de schrik zijn nieuwe pak. 
     Om haar heen lag braaksel, de achterkant van haar nachtjapon was bevuild.[1]
Vertalingen

Gangbaarheid

99 % van de Nederlanders;
97 % van de Vlamingen.[2]

Verwijzingen

  1. Suzanne Vermeer  All-inclusive”   (2006), A. W. Bruna Uitgevers B. V. , Utrecht, ISBN 90-229-9182-2
  2.   Weblink bron Gearchiveerde versie “Word Prevalence Values” op ugent.be