commandite

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • com·man·di·te
Woordherkomst en -opbouw
  • uit het Frans [1]
enkelvoud meervoud
naamwoord commandite commandites
verkleinwoord

Zelfstandig naamwoord

commandite v/m

  1. (juridisch) (economie) rechtsvorm voor een bedrijf met meerdere eigenaren die elk iets van waarde inbrengen (arbeid, geld of in natura)
     Het gerecht onderzoekt ondder meer contructies die opgezet zijn met Luxemburgse ‘sociétés en commandite simple’ (SECS). Die structuur wordt in Luxemburg beschouwd als een transparante structuur waarbij de vennoten in België belastingen moeten betalen, maar voor de Belgische fiscus moeten die in Luxemburg belast worden.[2]
Synoniemen

Gangbaarheid

Meer informatie

Verwijzingen

  1. commandite op website: Etymologiebank.nl
  2.   Weblink bron pse, rdc, jta “Gerecht Kortrijk doet 40 huiszoekingen in onderzoek naar belastingfraude” (15/05/2013), De Standaard