kangoeroe

Nederlands

 
1. Een kangoeroe Macropus eugenii   met jong.
Uitspraak
Woordafbreking
  • kan·goe·roe
Woordherkomst en -opbouw
  • van Engels kangaroo, in de betekenis van ‘buideldier’ voor het eerst aangetroffen in 1774 [1]
  • [2]
enkelvoud meervoud
naamwoord kangoeroe kangoeroes
verkleinwoord kangoeroetje kangoeroetjes

Zelfstandig naamwoord

kangoeroe m

  1. (buideldieren) benaming voor zoogdieren uit het geslacht Macropus  , met korte voorpoten, lange achterpoten, een lange sterke steunstaart die hun jongen in een huidplooi op de buik mee kunnen dragen
Hyponiemen
Afgeleide begrippen
Vertalingen

Gangbaarheid

91 % van de Nederlanders;
96 % van de Vlamingen.[3]

Meer informatie

Verwijzingen