• bo·ven·toon·zang
enkelvoud meervoud
naamwoord boventoonzang boventoonzangen
verkleinwoord - -

de boventoonzangm

  1. (muziek) manier van zingen waarbij een zanger twee tonen tegelijk laat horen
     Boventoonzang is kort gezegd het zingen van twee noten tegelijkertijd. Eén lage, één hoge. De stem nog letterlijker als instrument.[1]
  1.   Weblink bron
    Frank Huiskamp
    “Deze vrouw laat ons horen hoe mooi/knap/apart twee noten tegelijk zingen is” (6 oktober 2014) op nrc.nl