• an·nen
  • Afkomstig van het Oudnoorse woord annarr (accusatief: annan).

annen m/v, anna v, anna of annet o, andre mv

  1. ander
Rangtelwoord (nor)
0.
1. 11. 10. 100. 103.
2.
2.
12. 20.
20.
200. 106.
3. 13. 30. 300. 109.
4. 14. 40. 400. 1012.
5. 15. 50. 500. 1015.
6. 16. 60. 600. 1018.
7.
7.
17. 70. 700. 1021.
8. 18. 80. 800. 1024.
9. 19. 90. 900. 1027.

annen

  1. tweede
    «Reise på annen klasse.»
    Reizen in de tweede klasse.


annen o

  1. ander
    «For det første og for det andre
    Voor het eerste en voor het tweede.
  enkelvoud meervoud
onbepaald bepaald onbepaald bepaald
nominatief   annen                    



  • an·nen
  • Afkomstig van het Oudnoorse woord annarr (accusatief: annan).

annen m, anna of (bijvorm) onnor v, anna o, andre mv

  1. (bijvorm) ander